Komunikat prasowy
ALMA odkrywa sekrety olbrzymiej kosmicznej bańki
21 września 2016
Międzynarodowy zespół naukowców, korzystający z sieci radioteleskopów ALMA, a także z należącego do ESO teleskopu VLT oraz innych teleskopów, odkrył prawdziwą naturę rzadkiego obiektu w odległym Wszechświecie, zwanego Bańką Lyman-alfa. Do tej pory astronomowie nie rozumieli co powoduje, że te wielkie obłoki gazu świecą tak jasno, ale ALMA dostrzegła w sercu jednego z tego typu obiektów dwie galaktyki, w których trwa „szał” powstawania gwiazd rozświetlający ich otoczenie. Te olbrzymie galaktyki znajdują się w centrum roju mniejszych galaktyk w czymś, co wydaje się wczesną fazą powstawania masywnej gromady galaktyk. Wydaje się, że dwa źródła ALMA wyewoluują w pojedynczą gigantyczną galaktykę eliptyczną.
Bańki Lyman-Alfa (ang. Lyman-alpha Blobs (LABs)) to olbrzymie obłoki gazu wodorowego, które mogą rozciągać się na tysiące lat świetlnych i znajduje się je na bardzo dużych kosmicznych dystansach. Nazwa odzwierciedla charakterystyczną długość fali światła ultrafioletowego, które emitują, znanego jako promieniowanie Lyman-alfa [1]. Od momentu ich odkrycia, procesy, które powodują powstanie obiektów LAB jest astronomiczną zagadką. Ale nowe obserwacje przy pomocy ALMA mogą pozwolić na wyjaśnienie tej tajemnicy.
Jedną z największych znanych baniek Lyman-alfa, a także jedną z najdokładniej zbadanych, jest „SSA22-Lyman-alpha blob 1”, w skrócie LAB-1. Zawarta w centrum gigantycznej gromady galaktyk we wczesnym stadium powstawania, była jednym z pierwszych odkrytych tego typu obiektów – w roku 2000. Znajduje się tak daleko, że jej światło potrzebuje około 11,5 miliarda lat, aby dotrzeć do nas.
Zespół astronomów, którym kieruje Jim Geach z Centre for Astrophysics Research of the University of Hertfordshire (Wielka Brytania), użył Atacama Large Millimeter/Submillimeter Array (ALMA) i jej niezrównanej zdolności do obserwowania światła od chłodnych obłoków pyłu w odległych galaktyk, aby zajrzeć głęboko w LAB-1. Pozwoliło to naukowcom na rozdzielenie kilku źródeł emisji submilimetrowej [2].
Następnie badacze połączyli obrazy z ALMA z obserwacjami wykonanymi instrumentem Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE) zamontowanym na teleskopie VLT, przez co uzyskali mapę światła Lyman-alfa. Pokazało to, że źródła ALMA znajdują się w samym ścisłym centrum bańki Lyman-alfa, gdzie tworzą się gwiazdy w tempie ponad 100 razy większym niż w przypadku Drogi Mlecznej.
Głębokie zdjęcia Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i spektroskopia z W. M. Keck Observatory pokazały dodatkowo, że źródła ALMA są otoczone przez liczne słabe galaktyki towarzyszące, które być może bombardują materią centralne źródła ALMA, pomagając w utrzymaniu wysokiego tempa narodzin gwiazd.
Zespół przeprowadził następnie skomplikowaną symulację powstawania galaktyki, aby pokazać, że olbrzymi świecący obłok emisji Lyman-alfa może zostać wyjaśniony, jeśli ultrafioletowe światło produkowane przez procesy gwiazdotwórcze w źródłach ALMA ulega rozproszeniu na otaczającym gazie wodorowym. To powoduje powstanie bańki Lyman-alfa, którą widzimy.
Jim Geach, główny autor nowych badań, wyjaśnia: „Pomyślmy o ulicznych światłach w mglistą noc – widać rozmyte poświaty, ponieważ światło jest rozpraszane przez niewielkie krople wody. Podobny proces zachodzi tutaj zamiast świateł ulicznych mamy galaktykę gwiazdotwórczą, a rolę mgły odgrywa przepastny obłok międzygalaktycznego gazu. To galaktyki rozświetlają swoje otoczenie.”
Zrozumienie w jaki sposób galaktyki powstają i ewoluują jest gigantycznym wyzwaniem. Astronomowie przypuszczają, że bąble Lyman-alfa są ważne, ponieważ wydają się być miejscami, w którym formują się najmasywniejsze galaktyki. W szczególności, poszerzone światło Lyman-alfa dostarcza informacji o tym, co działo się w pierwotnych obłokach gazu otaczających młode galaktyki – jest to bardzo trudny do zbadania obszar, a jednocześnie jego poznanie jest krytyczne.
Jim Geach podsumowuje: „Interesujące w przypadku tych baniek jest to, że uzyskujemy rzadki wgląd w to co dzieje są wokół młodych, rozrastających się galaktyk. Przez długi czas pochodzenie poszerzonego światła Lyman-alfa budziło kontrowersje. Ale dzięki połączeniu nowych obserwacji i najnowszych symulacji, sądzimy, że rozwiązaliśmy 15-letnią zagadkę: bąbel Lyman-alfa-1 jest miejscem formowania się masywnej galaktyki eliptycznej, która pewnego dnia będzie sercem gigantycznej gromady. Widzimy klatkę z procesu powstawania tej galaktyki 11,5 miliarda lat temu.”
Uwagi
[1] Negatywnie naładowane elektrony, które krążą po orbitach wokół pozytywnie naładowanego jądra w atomie, mają skwantowane poziomy energetyczne. Oznacza to, że mogą istnieć wyłącznie w specyficznych stanach energetycznych i mogą przechodzić jedynie pomiędzy nimi, zyskując lub tracąc ściśle określoną ilość energii. Promieniowania Lyman-alfa jest wytwarzane gdy elektrony w atomach wodoru spadają z drugiego najniższego na najniższy poziom energetyczny. Tracona energia jest emitowana jako światło o konkretnej długości fali, w ultrafioletowej części widma. Astronomowie mogą je wykrywać dzięki teleskopom kosmicznym lub w przypadku obiektów z przesunięcie ku czerwieni, także dzięki teleskopom naziemnym. W przypadku LAB-1, z przesunięciem ku czerwieni z ~ 3, światło Lyman-alfa jest odbierane się w zakresie widzialnym.
[2] Rozdzielczość to zdolność do dostrzeżenia że obiekty są oddzielone od siebie. W niskiej rozdzielczości kilka jasnych, odległych źródeł będzie wydawać się pojedynczą jasną plamą i dopiero znacznie zbliżenie się do nich pozwoli odróżnić każde ze źródeł. Duża rozdzielczość ALMA pozwala na rozdzielanie na dwa osobne źródła czegoś co do tej pory widziano jako jedną plamę.
[3] Użyto następujących instrumentów: Space Telescope Imaging Spectograph (STIS) na Kosmicznym Teleskopie Hubble’a oraz Multi-Object Spectrometer For Infra-Red Exploration (MOSFIRE) zamontowany na teleskopie Keck I na Hawajach.
Więcej informacji
Wyniki badań zaprezentowano w artykule pt. „ALMA observations of Lyman-α Blob 1: Halo sub-structure illuminated from within” J. Geach et al., który ukaże się w Astrophysical Journal.
Skład zespołu badawczego: J. E. Geach (Centre for Astrophysics Research, University of Hertfordshire, Hatfield, Wielka Brytania), D. Narayanan (Department of Physics and Astronomy, Haverford College, Haverford PA, USA; Department of Astronomy, University of Florida, Gainesville FL, USA), Y. Matsuda (National Astronomical Observatory of Japan, Mitaka, Tokio, Japonia; The Graduate University for Advanced Studies, Mitaka, Tokio, Japonia), M. Hayes (Stockholm University, Department of Astronomy and Oskar Klein Centre for Cosmoparticle Physics, Stockholm, Sweden), Ll. Mas-Ribas (Institute of Theoretical Astrophysics, University of Oslo, Oslo, Norway), M. Dijkstra (Institute of Theoretical Astrophysics, University of Oslo, Oslo, Norwegia), C. C. Steidel (California Institute of Technology, Pasadena CA, USA ), S. C. Chapman (Department of Physics and Atmospheric Science, Dalhousie University, Halifax, Canada ), R. Feldmann (Department of Astronomy, University of California, Berkeley CA, USA ), A. Avison (UK ALMA Regional Centre Node; Jodrell Bank Centre for Astrophysics, School of Physics and Astronomy, The University of Manchester, Manchester, Wielka Brytania), O. Agertz (Department of Physics, University of Surrey, Guildford, UK), Y. Ao (National Astronomical Observatory of Japan, Mitaka, Tokio, Japonia), M. Birkinshaw (H.H. Wills Physics Laboratory, University of Bristol, Bristol, Wielka Brytania), M. N. Bremer (H.H. Wills Physics Laboratory, University of Bristol, Bristol, Wielka Brytania), D. L. Clements (Astrophysics Group, Imperial College London, Blackett Laboratory, Londyn, Wielka Brytania), H. Dannerbauer (Instituto de Astrofísica de Canarias, La Laguna, Tenerife, Hiszpania; Universidad de La Laguna, Astrofísica, La Laguna, Tenerife, Hiszpania), D. Farrah (Department of Physics, Virginia Tech, Blacksburg VA, USA), C. M. Harrison (Centre for Extragalactic Astronomy, Department of Physics, Durham University, Durham, Wielka Brytania), M. Kubo (National Astronomical Observatory of Japan, Mitaka, Tokio, Japonia), M. J. Michałowski (Institute for Astronomy, University of Edinburgh, Royal Observatory, Edinburgh, Wielka Brytania), D. Scott (Department of Physics & Astronomy, University of British Columbia, Vancouver, Kanada), M. Spaans (Kapteyn Astronomical Institute, University of Groningen, Groningen, Holandia) , J. Simpson (Institute for Astronomy, University of Edinburgh, Royal Observatory, Edinburgh, Wielka Brytania), A. M. Swinbank (Centre for Extragalactic Astronomy, Department of Physics, Durham University, Durham, Wielka Brytania), Y. Taniguchi (The Open University of Japan, Chiba, Japonia), E. van Kampen (ESO, Garching, Niemcy), P. Van Der Werf (Leiden Observatory, Leiden University, Leiden, Holandia), A. Verma (Oxford Astrophysics, Department of Physics, University of Oxford, Oxford, UK) oraz T. Yamada (Astronomical Institute, Tohoku University, Miyagi, Japonia).
Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) to międzynarodowy projekt badawczy realizowany we współpracy pomiędzy ESO, U.S. National Science Foundation (NSF) oraz National Institutes of Natural Sciences (NINS) of Japan, przy udziale Chile. ALMA jest finansowana przez ESO w imieniu Krajów Członkowskich organizacji, przez NSF we współpracy z National Research Council of Canada (NRC) i National Science Council of Taiwan (NSC) oraz przez NINS we współpracy z Academia Sinica (AS) na Tajwanie i Korea Astronomy and Space Science Institute (KASI).
Budowa i użytkowanie ALMA są kierowane przez ESO w imieniu Krajów Członkowskich organizacji, National Radio Astronomy Observatory (NRAO), zarządzane przez Associated Universities, Inc. (AUI), w imieniu Ameryki Północnej i przez National Astronomical Observatory of Japan (NAOJ) w imieniu Azji Wschodniej. Joint ALMA Observatory (JAO) umożliwia połączone kierowanie i zarządzanie budową, testowaniem i użytkowaniem ALMA.
ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Wspiera je 16 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada teleskop VLT (Very Large Telescope - Bardzo Duży Teleskop), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest głównym partnerem ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. Z kolei na Cerro Armazones, niedaleko Paranal, ESO buduje 39-metrowy teleskop E-ELT (European Extremely Large Telescope - Ekstremalnie Wielki Teleskop Europejski), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.
Linki
Kontakt
Jim Geach
Centre for Astrophysics Research, University of Hertfordshire
Hatfield, UK
E-mail: j.geach@herts.ac.uk
Matthew Hayes
Stockholm University
Stockholm, Sweden
Tel.: +46 (0)8 5537 8521
E-mail: matthew@astro.su.se
Richard Hook
ESO Public Information Officer
Garching bei München, Germany
Tel.: +49 89 3200 6655
Tel. kom.: +49 151 1537 3591
E-mail: rhook@eso.org
Krzysztof Czart (Kontakt dla mediów Polska)
Sieć Popularyzacji Nauki ESO
oraz Urania - Postępy Astronomii
Toruń, Polska
Tel.: +48 513 733 282
E-mail: eson-poland@eso.org
O komunikacie
Komunikat nr: | eso1632pl |
Nazwa: | LAB-1 |
Typ: | Early Universe : Cosmology : Morphology : Large-Scale Structure |
Facility: | Atacama Large Millimeter/submillimeter Array, Very Large Telescope |
Science data: | 2016ApJ...832...37G |
Our use of Cookies
We use cookies that are essential for accessing our websites and using our services. We also use cookies to analyse, measure and improve our websites’ performance, to enable content sharing via social media and to display media content hosted on third-party platforms.
ESO Cookies Policy
The European Organisation for Astronomical Research in the Southern Hemisphere (ESO) is the pre-eminent intergovernmental science and technology organisation in astronomy. It carries out an ambitious programme focused on the design, construction and operation of powerful ground-based observing facilities for astronomy.
This Cookies Policy is intended to provide clarity by outlining the cookies used on the ESO public websites, their functions, the options you have for controlling them, and the ways you can contact us for additional details.
What are cookies?
Cookies are small pieces of data stored on your device by websites you visit. They serve various purposes, such as remembering login credentials and preferences and enhance your browsing experience.
Categories of cookies we use
Essential cookies (always active): These cookies are strictly necessary for the proper functioning of our website. Without these cookies, the website cannot operate correctly, and certain services, such as logging in or accessing secure areas, may not be available; because they are essential for the website’s operation, they cannot be disabled.
Functional Cookies: These cookies enhance your browsing experience by enabling additional features and personalization, such as remembering your preferences and settings. While not strictly necessary for the website to function, they improve usability and convenience; these cookies are only placed if you provide your consent.
Analytics cookies: These cookies collect information about how visitors interact with our website, such as which pages are visited most often and how users navigate the site. This data helps us improve website performance, optimize content, and enhance the user experience; these cookies are only placed if you provide your consent. We use the following analytics cookies.
Matomo Cookies:
This website uses Matomo (formerly Piwik), an open source software which enables the statistical analysis of website visits. Matomo uses cookies (text files) which are saved on your computer and which allow us to analyze how you use our website. The website user information generated by the cookies will only be saved on the servers of our IT Department. We use this information to analyze www.eso.org visits and to prepare reports on website activities. These data will not be disclosed to third parties.
On behalf of ESO, Matomo will use this information for the purpose of evaluating your use of the website, compiling reports on website activity and providing other services relating to website activity and internet usage.
Matomo cookies settings:
Additional Third-party cookies on ESO websites: some of our pages display content from external providers, e.g. YouTube.
Such third-party services are outside of ESO control and may, at any time, change their terms of service, use of cookies, etc.
YouTube: Some videos on the ESO website are embedded from ESO’s official YouTube channel. We have enabled YouTube’s privacy-enhanced mode, meaning that no cookies are set unless the user actively clicks on the video to play it. Additionally, in this mode, YouTube does not store any personally identifiable cookie data for embedded video playbacks. For more details, please refer to YouTube’s embedding videos information page.
Cookies can also be classified based on the following elements.
Regarding the domain, there are:
- First-party cookies, set by the website you are currently visiting. They are stored by the same domain that you are browsing and are used to enhance your experience on that site;
- Third-party cookies, set by a domain other than the one you are currently visiting.
As for their duration, cookies can be:
- Browser-session cookies, which are deleted when the user closes the browser;
- Stored cookies, which stay on the user's device for a predetermined period of time.
How to manage cookies
Cookie settings: You can modify your cookie choices for the ESO webpages at any time by clicking on the link Cookie settings at the bottom of any page.
In your browser: If you wish to delete cookies or instruct your browser to delete or block cookies by default, please visit the help pages of your browser:
Please be aware that if you delete or decline cookies, certain functionalities of our website may be not be available and your browsing experience may be affected.
You can set most browsers to prevent any cookies being placed on your device, but you may then have to manually adjust some preferences every time you visit a site/page. And some services and functionalities may not work properly at all (e.g. profile logging-in, shop check out).
Updates to the ESO Cookies Policy
The ESO Cookies Policy may be subject to future updates, which will be made available on this page.
Additional information
For any queries related to cookies, please contact: pdprATesoDOTorg.
As ESO public webpages are managed by our Department of Communication, your questions will be dealt with the support of the said Department.